LEJDI WCIĄŻ CZEKA… TYLKO NIE WIEMY, JAK DŁUGO JESZCZE WYSTARCZY JEJ NADZIEI…
Lejdi została znaleziona pod jednym z hipermarketów w Zgorzelcu. Przez kilka godzin płakała tak głośno, jakby za wszelką cenę chciała, żeby ktoś ją usłyszał. Jakby wołała swojego człowieka. Jakby wierzyła, że zaraz po nią wróci… Dzięki naszym wspaniałym wolontariuszkom udało się ją zabezpieczyć i bezpiecznie przewieźć do schroniska. Wkrótce okazało się, że Lejdi ma guzy na listwie mlecznej. Pojawił się strach, że może to być nowotwór. Na szczęście podczas zabiegu okazało się, że były to tylko tłuszczaki. Odetchnęliśmy z ulgą. Tym razem los był dla niej łaskawy. Ale wiecie co? Jej największym problemem wcale nie jest to, co przeszła podczas zabiegu… Lejdi nadal płacze. Płacze, bo nie rozumie, dlaczego została sama. Płacze, bo tęskni. Bo gdzieś tam, w jej psim sercu, wciąż jest miejsce dla człowieka. Tego jedynego, swojego. Nie wiemy, kim jest, gdzie jest ani dlaczego Lejdi musiała znaleźć się sama pod sklepem. Wiemy tylko, że ona wciąż za nim tęskni. A przecież Lejdi to takie radosne, pogodne i niesamowicie proludzkie stworzenie! Uwielbia kontakt z człowiekiem, szuka bliskości, cieszy się z każdej chwili uwagi. Nie potrafi odnaleźć się w schroniskowej rzeczywistości. Nie potrafi zrozumieć, że zamiast własnego domu ma teraz boks, a zamiast znajomego głosu – schroniskowy hałas. I wiecie, czego boimy się najbardziej? Że któregoś dnia Lejdi przestanie płakać. Nie dlatego, że przestanie tęsknić. Ale dlatego, że może w końcu stracić nadzieję, że ktoś po nią wróci… Nie chcemy, żeby musiała nauczyć się życia bez człowieka. Nie chcemy, żeby przyzwyczaiła się do samotności. Chcemy, żeby znów miała powód do radości. Żeby jej głos nie musiał już wołać przez kraty, ale mógł z radością witać kogoś, kto wraca do domu. Lejdi nie potrzebuje wiele. Potrzebuje swojego miejsca na ziemi, ciepłego kąta, troskliwych rąk i człowieka, który już nigdy nie pozwoli jej poczuć się niepotrzebną. Może właśnie Ty jesteś osobą, na którą tak bardzo czeka?
Lejdi szuka domu, w którym samotność będzie już tylko złym wspomnieniem. Udostępnijcie jej historię. Pomóżcie nam sprawić, żeby jej wołanie w końcu zostało usłyszane. Niech kolejny rozdział jej życia nie będzie już historią o tęsknocie, ale o miłości, bezpieczeństwie i szczęśliwym zakończeniu.



